Zespoły robotów mobilnych często komunikują się niezawodnie w laboratorium, a następnie opracowują opóźnione polecenia, brak aktualizacji czujników lub powolne przywracanie działania w przypadku zmiany tras siatki.
Kiedy radiotelefon znajdzie się poza zasięgiem, sieć musi szybko zdecydować, w jaki sposób ruch będzie do niej ponownie docierał. Decyzja ta staje się bardziej złożona, gdy kamery, czujniki, pojazdy i systemy dowodzenia korzystają ze zmieniającej się, wieloprzeskokowej topologii bezprzewodowej z ograniczonym czasem antenowym.
Kiedy pojazd patrolowy znika za terenem, podczas gdy kilka zespołów żąda tego samego sygnału wideo, wybór pomiędzy transmisją pojedynczą, multiemisją i transmisją staje się decyzją dotyczącą czasu antenowego i niezawodności, a nie podręcznikowym rozróżnieniem.
Łącze danych UAV może wyglądać na niezawodne podczas krótkiego testu naziemnego i nadal nie działać, gdy dron osiągnie maksymalny zasięg, przechyla się, wznosi się lub przesyła strumień wideo o dużej szybkości.
Kiedy mobilne łącze mesh wygląda solidnie na stole warsztatowym, ale w ruchu traci obraz, opóźnienia lub stabilność trasy, problemem często nie jest sama moc transmisji.
Łącza radiowe często wyglądają na niezawodne podczas instalacji, a następnie zaczynają zrzucać pakiety, gdy uruchamiają się maszyny, poruszają się pojazdy lub nowe nadajniki zajmują pasmo. Prawdziwym pytaniem nie jest po prostu to, które radio brzmi bardziej zaawansowanie, ale to, jak każdy projekt zachowuje się w przypadku pojawienia się zakłóceń.