Madalas na mapagkakatiwalaan ang pakikipag-usap ng mga mobile robot team sa isang lab, pagkatapos ay bumuo ng mga naantalang command, nawawalang pag-update ng sensor, o mabagal na pag-recover kapag nagbabago ang mga ruta ng mesh.
Kapag ang isang handheld radio ay lumayo sa saklaw, ang network ay dapat na mabilis na magpasya kung paano ito maaabot muli ng trapiko. Nagiging mas kumplikado ang desisyong iyon kapag ang mga camera, sensor, sasakyan, at command system ay nagbabahagi ng nagbabagong multi-hop wireless topology na may limitadong airtime.
Kapag bumaba ang isang patrol vehicle sa likod ng lupain habang humihiling ng parehong video feed ang ilang team, ang pagpili sa pagitan ng unicast, multicast, at broadcast ay nagiging desisyon sa airtime at pagiging maaasahan—hindi isang pagkakaiba sa textbook.
Ang isang link ng data ng UAV ay maaaring magmukhang maaasahan sa panahon ng isang maikling pagsubok sa lupa at mabibigo pa rin kapag ang sasakyang panghimpapawid ay umabot sa maximum na hanay, mga bangko, umakyat, o nagdadala ng isang high-rate na video stream.
Kapag ang isang mobile mesh link ay mukhang malakas sa isang bench ngunit nawala ang video, latency, o katatagan ng ruta sa paggalaw, ang problema ay kadalasang hindi nagpapadala ng kapangyarihan nang nag-iisa.
Ang mga link sa radyo ay kadalasang mukhang maaasahan sa panahon ng pag-install, pagkatapos ay magsisimulang mag-drop ng mga packet kapag nagsimula ang makinarya, lumilipat ang mga sasakyan sa site, o ang mga bagong transmiter ay sumasakop sa banda. Ang tunay na tanong ay hindi lang kung aling radyo ang mas advanced, ngunit kung paano kumikilos ang bawat disenyo kapag lumilitaw ang interference.