هنگامی که یک وسیله نقلیه گشتی در پشت زمین سقوط می کند در حالی که چندین تیم درخواست فید ویدیوی یکسانی می کنند، انتخاب بین پخش تک پخش، چندپخشی و پخش به یک تصمیم زمان پخش و قابلیت اطمینان تبدیل می شود - نه یک تمایز کتاب درسی.

هنگامی که یک رادیو دستی از محدوده خارج می شود، شبکه باید به سرعت تصمیم بگیرد که چگونه ترافیک دوباره به آن برسد. این تصمیم زمانی پیچیده‌تر می‌شود که دوربین‌ها، حسگرها، وسایل نقلیه و سیستم‌های فرماندهی توپولوژی بی‌سیم چند هاپ در حال تغییر با زمان پخش محدود را به اشتراک بگذارند.

تیم‌های ربات‌های سیار اغلب به‌طور قابل اعتمادی در آزمایشگاه ارتباط برقرار می‌کنند، سپس فرمان‌های تاخیری، به‌روزرسانی‌های حسگر از دست رفته یا بازیابی آهسته زمانی که مسیرهای مش تغییر می‌کنند، توسعه می‌دهند.

یک پیوند ویدیویی بی‌سیم می‌تواند در طول تست ثابت خط دید بی‌عیب به نظر برسد، سپس به محض اینکه وسیله نقلیه پشت ساختمان بچرخد یا پهپاد به زیر زمین بیفتد، منجمد شود.

وقتی زنگ از راه دور دیر می رسد، مشکل به ندرت فقط قدرت سیگنال است. چرخه‌های نظرسنجی، حالت‌های خواب دستگاه، بازیابی دروازه، وابستگی‌های حامل، و روش‌های بازیابی همگی تعیین می‌کنند که آیا اپراتورها داده‌های قابل استفاده را در صورت بدتر شدن شرایط دریافت می‌کنند یا خیر.